You are currently browsing the category archive for the 'Βιομηχανίες' category.
Ένα από τα δημοφιλέστερα σκαλιώτικα ποτά των χρόνων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ούζο έξτρα της οινοβιομηχανίας Αδελφών Βαλδασερίδη, το οποίο οι θαυμαστές του θεωρούσαν πολύ καλό και ελαφρύ “στομαχικό” ποτό, επειδή ήταν “διπλής αποστάξεως”.
Σε παλαιότερη ανάρτηση σε αυτό το ιστολόγιο ([17]. “Ο Βίκτωρ Ν. Ιωαννίδης στο Π.Ε.Λ.Λ.”) είχαν δημοσιευθεί τέσσερα σατιρικά σχέδια του λεμεσιανού ζωγράφου Βίκτωρα Ν. Ιωαννίδη, της περιόδου κατά την οποία ο καλλιτέχνης εργαζόταν ως καθηγητής τέχνης στο Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας.
Τέσσερα ακόμη σχέδια του “Βικτωρή”, της ίδιας εποχής, έχουν προσφερθεί στο ιστολόγιο από τον φίλο Κρίτωνα Γεωργιάδη και παρουσιάζονται εδώ. Επίσης ένα μεγάλων διαστάσεων διαφημιστικό από το “Ατελιέ Ιωαννίδη”, της ιδίας περιόδου (γύρω στα 1936), για την Υποδηματοποιία Αβρααμίδη, μια βιομηχανία με στενούς δεσμούς με τη Λάρνακα. (Ανήκει στην κυρία Αντιγόνη Περεντού-Βαβατσινιώτη).
Αυτοπροσωπογραφία (1944)
Ο θεολόγος Χαράλαμπος Πατσίδης
Η φιλόλογος Ήβη Πετρίδου
Νίκος Στρόγγολος, καθηγητής εμπορικών
Διαφήμιση (λάδι σε καμβά, 1.76 x 2.00 μ.)
Η πόλη της Λάρνακας μπορεί να υπερηφανεύεται για τις βιομηχανίες της οι οποίες απασχολούν σήμερα περίπου δύο χιλιάδες εργάτες και εργάτριες. Το εργοστάσιο κουμπιών, δοντιών, τα εργοστάσια φαιοχώματος (τέρρα ούμπρα), η ελαιουργία, τα σαπωνοποιεία και το εργοστάσιο καλτσών, εξασφαλίζουν εργασία σε πολλούς και χωρίς αυτά το πρόβλημα της ανεργίας θα ήταν πολύ σοβαρό.
Εδώ θα αναφερθούμε στο εργοστάσιο τεχνητών δοντιών, που αποτελεί μια ενδιαφέρουσα βιομηχανία. Το εργοστάσιο ανήκει στην Αυτοκρατορική Βιομηχανία Οδόντων Λτδ. η οποία έχει την έδρα της στη Λάρνακα. Το εργοστάσιο βρίσκεται κοντά στην τουρκική συνοικία, σε κτήριο ευρύχωρο και άνετο. Η βιομηχανία ιδρύθηκε το 1934 από κεφαλαιούχους εβραίους της Παλαιστίνης, με συμμετοχή κυπριακού κεφαλαίου. Ο αριθμός των εργατών του είναι σήμερα περίπου 180, με ικανοποιητικά ημερομίσθια. Οι πρώτες ύλες, κυρίως πορσελάνη, εισάγονται από τον Καναδά και τα πολύτιμα μέταλλα για την κατασκευή τους από την Αγγλία. Το εργοστάσιο εξάγει τα προϊόντα του σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ινδίες, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Τουρκία, Αίγυπτο, Συρία, Ιράκ, και Καναδά. Πριν από τον πόλεμο πραγματοποιούσε εξαγωγές και σε Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Σιγκαπούρη, Σιάμ και Χογκ Κογκ.
Κατασκευάζονται διάφορα είδη δοντιών. Η πορσελάνη εισάγεται σε σκόνη και ζυμώνεται από έμπειρο εργάτη. Τοποθετείται σε καλούπια που έχουν σχήμα δοντιών τα οποία ψήνονται σε φούρνο όπου σκληραίνονται και κατόπιν τα καλά δόντια διαχωρίζονται από τα ελαττωματικά. Τα τεχνητά δόντια τοποθετούνται σε μικρά χαρτόνια, σε πλήρεις σειρές πάνω και κάτω οδοντοστοιχίας. Εκτός από απλά δόντια κατασκευάζονται και δόντια με χρυσούς γάντζους για να αντικαθιστούν δόντια χρυσών ή άλλων οδοντοστοιχιών. Η επικόλληση των χρυσών γάντζων είναι εξειδικευμένο έργο και επιτυγχάνεται μέσα σε ηλεκτρική υψικάμινο υψηλής θερμοκρασίας.
Ό,τι προκαλεί περισσότερο την προσοχή ενός επισκέπτη του εργοστασίου τεχνητών δοντιών είναι η κατασκευή και μαύρων δοντιών για τις ανάγκες των οδοντογιατρών του Σιάμ, οι κάτοικοι του οποίου έχουν μαύρα δόντια, διότι, όπως πληροφορούμαστε, τρώγουν ένα είδος καρπού που τα μαυρίζει ή διότι πολλοί από αυτούς είναι ναρκομανείς.
[Προσαρμογή κειμένου του δημοσιογράφου Οδυσσέα Ευρυβιάδη (Wideson), στο περιοδικό Κυπριακή Επιθεώρηση, Ιούνιος-Ιούλιος 1946].
Η “μοναδική εν Κύπρω” βιομηχανία επεξεργασίας δερμάτων η οποία είχε ιδρυθεί το 1936 και λειτούργησε από τις αρχές του 1937. Οι εγκαταστάσεις της βρίσκονταν σε παραλιακό σημείο στο ανατολικό άκρο της Σκάλας. Σε εφημερίδα, ημερομηνίας 27 Ιανουαρίου 1937), διαβάζουμε:
“H Bυρσοδεψία Λάρνακος αρχίζει την λειτουργίαν της από της προσεχούς εβδομάδος. Ήδη εισήχθησαν 10,000 δέρματα βωδιών εξ Iνδιών προς κατεργασίαν και φθάνουν εξ Aιγύπτου μεθαύριον Πέμπτην δύο ειδικοί βυρσοδέψαι. H Bυρσοδεψία Λάρνακος θα απασχολήσει κατ’ αρχάς τριάκοντα εργάτας”.
(Διαφήμιση γύρω στα 1960)
Το καπνεργοστάσιο Διανέλλου ιδρύθηκε το 1874 από τον Γεώργιο Διανέλλο, ο οποίος καταγόταν από το Πήλιο. Ο Δημήτριος Γ. Διανέλλος (1880-1950) μετά τον θάνατο του πατέρα του (και έως τον δικό του θάνατο) συνέχισε τις εργασίες και ανέπτυξε την καπνοβιομηχανία του. Μεταξύ 1950-1953 οι εργασίες διακόπηκαν και από το 1953 το εργοστάσιο εκσυγχρονίστηκε και επαναλειτούργησε με την επωνυμία “Καπνοβιομηχανία Γ.Δ. Διανέλλος και Υιός Λτδ”, με στόχο την εξασφάλιση πόρων για τη συντήρηση του Ορφανοτροφείου και της Επαγγελματικής Σχολής, που είχαν δημιουργηθεί με το κληροδότημα του Δ.Γ. Διανέλλου. Η λειτουργία του εργοστασίου συνεχίστηκε έως και τη δεκαετία του 1960.
Στη φωτογραφία ο Δημήτριος Γ. Διανέλλος. Επίσης, το κουτί τσιγάρων ποικιλίας “Σκαλιώτικα” και δύο διαφημιστικά στυπόχαρτα της καπνοβιομηχανίας (αρχές δεκαετίας 1960).
