You are currently browsing the category archive for the 'Δωρεές' category.
Οι Καμάρες είναι το πιο γνωστό τμήμα του παλαιού υδραγωγείου της Λάρνακας, το οποίο είχε κατασκευαστεί, γύρω στα 1748, με δωρεά του Αμπου Μπεκίρ Πασά ―πράξη κοινής ωφέλειας εντελώς ασυνήθιστη από τούρκο αξιωματούχο κατά την οθωμανική περίοδο. Σήμερα ολόκληρη συνοικία της γύρω περιοχής παίρνει το όνομά της από το χαρακτηριστικό αυτό κτίσμα.
Οι Καμάρες σε επιχρωματισμένο σχέδιο αγγλικού περιοδικού του 1878. Άποψη από τον απέναντι χαμηλό λόφο με θέα έως τη θάλασσα όπου ναυλοχούσε ο αγγλικός στόλος κατάληψης της Κύπρου. Ένα φορτωμένο καραβάνι από καμήλες προχωρεί προς την πόλη, προερχόμενο ίσως από τη Λεμεσό. [Παραχώρηση φωτογραφίας: Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρα].
Οι Καμάρες με το φακό του φωτογράφου Glaszner μισό αιώνα αργότερα.
Το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας, από το 1914 έως το 1969, στεγαζόταν στο “Ζαχαριάδειο Λυκείο”, οίκημα το οποίο είχε ανεγερθεί με χρήματα από δωρεά του Κωνσταντίνου Ζαχαριάδη (1833-1907) προς τα εκπαιδευτήρια Λάρνακας. Το κτήριο αυτό, καθώς και το γειτονικό του “Αποστολίδειο Οικοτροφείο” ―δωρεάς Στυλιανού Αποστολίδη (1835-1911), για πολλές δεκαετίες αποτελούσαν γνώριμα σημεία της πόλης.
Κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του το Λύκειο στεγάστηκε προσωρινά στην οικία Ιωάννη Γ. Πιερίδη (κατόπιν “Δημοτικό Πτωχοκομείο”), όπου έγιναν τα εγκαίνια της Σχολής, την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 1911. Ο Μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Μεταξάκις, ως πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπείας Λάρνακος, σε λόγο του ανέφερε και τα ακόλουθα:
“Πριν ή δώσω πέρας εις τον λόγον μου έχω καθήκον να επαινέσω δημοσία και ευχαριστήσω εν τη ευσήμω ταύτη στιγμή τον κ. Ιάκ. Δημητρίου, όστις άμα τω ακούσματι ότι απεφασίσθη η ίδρυσις Εμπορικής Σχολής έσπευσε να προσενέγκει το αναγκαιούν οικόπεδον μεθ’ ύδατος, όπως επ’ αυτού κτισθεί αντάξιον της φιλοτιμίας της πόλεως κτήριον δια την Σχολήν…”
Είναι εντυπωσιακό ότι μέσα στις δεκαετίες που ακολούθησαν το όνομα του συμπολίτη μας που παραχώρησε τον πολύτιμο χώρο για να κτιστεί το σχολείο ποτέ δεν μνημονεύθηκε, ώστε η πόλη να του αποδώσει δίκαιη τιμή όπως και στους άλλους δωρητές.
Ο Ιάκωβος Στ. Δημητρίου [φωτογρ.], γεωπόνος και γαιοκτήμονας, γόνος γνωστής οικογένειεας της πόλης, ήταν εξάδελφος του Δημ. Ν. Δημητρίου, αργότερα Δημάρχου Λάρνακας.
Η μεγάλη ευεργέτιδα της Λάρνακας Ευανθία Ι. Πιερίδου (1867-1934), ως μοναδική κληρονόμος του “Οίκου Ιωάννου Πιερίδου”, κληροδότησε στην πόλη όλη την περιουσία της για να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα κοινωφελή έργα (νοσοκομείο, δημοτικό πτωχοκομείο, ανέγερση εκκλησίας Παναγίας Χρυσογαλακτούσας, κ.ά.).
Ανάμεσα στα ακίνητα που άφησε ήταν και η οικογενειακή κατοικία της στη Σκάλα η οποία, έως τις μέρες μας, αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα κτήρια στον παραλιακό δρόμο των “Φοινικούδων”.
Στη διαθήκη της η δωρήτρια προνοούσε “όπως η προς την παραλίαν πρόσοψις της ρηθείσης ακινήτου κτημοσύνης παραμείνει πάντοτε ως είναι αύτη σήμερον, και όπως η ύπερθεν της κυρίας εισόδου της ρηθείσης ακινήτου κτημοσύνης επιγραφή ‘Οίκος Ιωάννου Πιερίδου’ παραμένει και διατηρείται υπό την αυτήν μορφήν και υπό τον αυτόν τύπον εις την θέσιν, εις ην ευρίσκεται σήμερον”. Επίσης “όπως η ρηθείσα ακίνητος κτημοσύνη εκμισθώται και το εκ μισθώσεως εισόδημα χρησιμοποιείται, μετά την πληρωμήν των σχετικών φόρων και των τυχόν επιδιορθώσεων και βελτιώσεών της, δια τας ανάγκας του Νοσοκομείου Λάρνακος”.
Οι περιορισμοί που επιβάλλονταν από τη διαθήκη βοήθησαν να διασωθεί η οικία και να διατήρησει την πρόσοψή της όπως ήταν στην αρχική της μορφή ―σε αντίθεση με σωρεία άλλων ιστορικών κτηρίων της πόλης που κατεδαφίστηκαν μέσα στη γενικότερη αδιαφορία. (Εκείνο που, δυστυχώς, δεν φαίνεται να απασχολεί με την ίδια σοβαρότητα την Επιτροπή του Κληροδοτήματος Ευανθίας Ι. Πιερίδου είναι η συντήρηση της πρόσοψης του κτηρίου, όπως τουλάχιστον εύκολα μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει σήμερα).
(Σχέδιο Αθηνάς Ταρσούλη, 1952)
