[185]. Ενθυμήματα παλαιού κινηματογράφου

Μια μικρή επιλογή ενθυμημάτων του παλαιού σκαλιώτικου κινηματογράφου μέσα από προγράμματα παραστάσεων των κυριοτέρων κινηματοθεάτρων της πόλης.

[149]. Χορός στην αίθουσα “Μακρίδη” (1925)

Το Θέατρο Μακρίδη λειτούργησε τον Νοέμβριο του 1924. Όπως αναφερόταν σε εφημερίδες της εποχής, «είναι πλάτους 18 μέτρων και μήκους 26 μέτρων, μετά καλλιτεχνικής σκηνής και συμπληροί σπουδαίαν έλλειψιν της πόλεώς μας». Χρησιμοποιήθηκε επίσης για χορούς και κινηματογραφικές προβολές. Για την ασφάλειά των θεατών ―επειδή υπήρχε πάντοτε κίνδυνος πυρκαγιάς (από ανάφλεξη της ταινίας λόγω υπερθέρμανσης της μηχανής)― όταν αργότερα (1927) εξετάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως χειμερινός κινηματογράφος, «ευρέθη τελείως ακατάλληλον δια κινηματοθέατρον. Και πριν του επιτραπεί να δώσει παραστάσεις κινηματογραφικάς πρέπει να αλλάξει την τοποθεσίαν της καμπίνας προβολής, ήτις ευρίσκεται άνωθεν της κυρίας εισόδου του θεάτρου και παραπλεύρως της εισόδου και εξόδου των θεατών του εξώστου».

Μια από τις ελάχιστες διασωζόμενες φωτογραφίες του εσωτερικού του θεάτρου, από την πρώτη περίοδο της ζωής του, λήφθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1925, κατά τη διάρκεια χορού του άγνωστού μας “Συλλόγου Π.Σ.Ζ.”, στον οποίο συμμετείχε μεγάλος αριθμός γνωστών πολιτών της Λάρνακας. 

[148]. Κινηματοθέατρο “Πατέ”

Ο κινηματογράφος παρουσιάζεται στη Λάρνακα από τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, με προβολές που γίνονταν, συνήθως, σε καφενεία και άλλους πρόχειρους δημόσιους χώρους. Μετά την πρώτη δεκαετία κτίζονται και τα πρώτα “κινηματοθέατρα”, με γνωστότερο το “Πατέ”, των επιχειρήσεων Γεωργίου Μ. Κυπριανού, το οποίο για κάποιες δεκαετίες κυριάρχησε στην πόλη. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920, σε εφημερίδες της Λάρνακας γίνονταν αναφορές σε “πόλεμο” μεταξύ των κινηματογράφων “Πατέ” και “Γκωμόν”, ο οποίος όμως έληξε με νίκη του πρώτου. (Pathe ήταν δραστήρια γαλλική κινηματογραφική εταιρεία, η οποία πρώτη δημιούργησε και ταινίες επικαίρων, ενώ Gaumont, επίσης γαλλική κινηματογραφική εταιρεία, σύγχρονη της πρώτης).

Το κινηματοθέατρο “Πατέ” της Λάρνακας βρισκόταν στο ανατολικό άκρο του παραλιακού δρόμου, πλάι στο “Grand Hotel”, και υπήρξε πρόδρομος της αίθουσας εκδηλώσεων “Sun Hall” (όπου σήμερα βρίσκεται το ομώνυμο ξενοδοχείο).

[Το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί ―φωτογραφία του κινηματοθεάτρου, διαφήμιση και έμμετρο διαφημιστικό στιχούργημα― είναι της περιόδου 1922-1925].