akropolimap1Η πλατεία Ακροπόλεως, σημείο διασταύρωσης του δρόμου από την παραλιακή Σκάλα προς Λευκωσία και του δρόμου που ένωνε το εσωτερικό της Σκάλας με τη Λάρνακα, λόγω της κεντρικής θέσης του έχει μακρά ιστορία: Από ερημικό ακραίο σημείο στα βόρεια της Σκάλας κατά τις πρώτες δεκαετίες της αγγλικής κατοχής (όπως φαίνεται στο επάνω αριστερό σημείο του χάρτη, δεκαετίας 1900) εξελίχθηκε σταδιακά σε κεντρικότατο σημείο της πόλης ύστερα από την ενοποίηση Σκάλας και Λάρνακας.

     Όπως μας πληροφορεί ο Ν.Γ. Κυριαζής, η περιοχή ήταν προηγούμένως γνωστή ως “τοιχούδι”. Και εξηγεί:

     “Τοιχούδι: Πρόγονος της Aκροπόλεως. Mικρός τοίχος ηγείρετο άλλοτε παρά την νυν οικίαν Xριστοφή Aναστασίου. Eις τούτον, εντεύθεν διερχομένων Λαρνακέων και χωρικών, δι’ εργασίαν των, εν γραμμή οι φτωχοί εκάθηντο, εδώ, επαιτούντες, εξ ου και τοιχούδιν τους φτωχούς. Tην νύκτα η σκηνοθεσία ήλλασσε. Tας θερινάς νύκτας, εκ Σκάλας και Λάρνακος, συνηντώντο εδώ πολλαί οικογένειαι ευχαρίστους ώρας διερχόμεναι. Λέγεται ότι εδώ τραγωδούσα η Άδα του Παρτζίλη ηκούετο εις Λάρνακα και Άγιον Λάζαρον”.

     [Η οικία Χριστοφή Αναστασίου (στο χάρτη είναι το μοναχικό κτίσμα που βρίσκεται πλησιέστερα προς τη διασταύρωση της Ακρόπολης), έχει τη δική της ιστορία. Όπως μας πληροφορεί ο Κυριαζής, το 1879 “φροντίδι της αγγλικής κυβερνήσεως ιδρύετο το πρώτον εν Λάρνακι κρατικόν νοσοκομείον, στεγασθέν παρά την Ακρόπολιν, εις ισόγειον κατοικίαν, ανήκουσαν εις τους γονείς της Ελπίδος Λέφα, ιδιοκτησίαν σήμερον Χριστοφή Αναστασίου. Τα δωμάτια, επιμήκη, ετιτλοφορήθησαν από τον λαόν σπιτουδκια τους αρρώστους”. (Ο χώρος όπου βρισκόταν η οικία, είναι στην οδό Ερμού, αρ. 4, σήμερα πολυκατοικία Νίκου Οικονομίδη)].

     Για την εξέλιξη της περιοχής κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, επιστρέφουμε σε σχετικό κείμενο του Ν.Γ. Κυριαζή (δημοσιευμένο το 1947):

     “Aκρόπολις: Mεταξύ Σκάλας-Λάρνακος ηγέρθη, 1900, παράγκα-καφενείον, όπου το Eυρυβιάδειον, εις ο ήρχοντο τας θερινάς νύκτας οι τολμηροί δι’ αναψυχήν. Aνεγερθεισών οικιών απέβη το κέντρον της νέας πόλεως, εκ της συγχωνεύσεως της Σκάλας-Λάρνακος, με δύο καφενεία, δύο σινεμά και την EΠA. H Aκρόπολις επεσκίασε το ‘τοιχούδιν’, οικειοποιηθείσα την δόξαν του, όπως η Σκάλα την της Λάρνακος. Bρίθει κόσμου χειμώνος τε και θέρους”.

     Ακολουθεί φωτογραφία της “πλατείας” κατά τις πρώτες δεκαετίες του ίδιου αιώνα. Το Ευρυβιάδειο Παρθεναγωγείο λειτουργούσε ήδη από το 1906 (ο τοίχος και τμήμα της εισόδου του φαίνονται στο άκρο δεξιά), αριστερά η παλαιότερη “παράγκα-καφενείον” έχει αναβαθμιστεί σε κανονικό κτίσμα, ενώ απέναντι δεξιά διακρίνεται και το δεύτερο καφενείο ―δύο χώροι αναψυχής που διατηρήθηκαν έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970. 

akropoli 

Advertisements