Ο γαλλικής καταγωγής ποιητής Γουσταύος Λαφφών γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1835 και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1906. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ada Bargigli, από γνωστή παλιά οικογένεια της Λάρνακας.

Ο Λαφφών έγραψε στα ελληνικά και στο έργο του εκδηλώνεται η αγάπη του για την Κύπρο, την Ελλάδα και τον ελληνικό κόσμο.

laffonhymneΤο 1880 εξέδωσε σε γαλλική μετάφραση ολόκληρο τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν του Διονυσίου Σολωμού, ενώ τα Άπαντά του εκδόθηκαν το 1915 με επιμέλεια του Ριχάρδου Βαρζίλη, αδελφού της συζύγου του.

Για την Κύπρο είχε γράψει:

          Έχω πατρίδα το χρυσό

          της Κύπρου το νησί,

          που βγάζει κόρες όμορφες

          και νόστιμο κρασί

Ως επίγραμμα στον τάφο του είχε ζητήσει να γράψουν:

          Εδώ κοιμάται ο Λαφφών

          το γένος ήτο Γάλλος

          laffonapantaΠλην της Ελλάδος εραστής

          και θαυμαστής μεγάλος!

Μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για τον Λαφφών δημοσιεύτηκε το 1950 από τον πολιτευτή και εθνικό αγωνιστή Νικόλαο Κλ. Λανίτη (1872-1958) ο οποίος είχε γνωρίσει τον ποιητή.

“Εις την Λάρνακα εγεννήθη και ενεπνεύσθη ο ελληνογάλλος ποιητής Γουσταύος Λαφφών, αληθινός ελληνόπληκτος, του οποίου τα ελληνικά ποιήματα απήγγελλε και εδώ και εις τας Αθήνας η περασμένη γενεά. Ενθυμούμαι ποίον ενθουσιασμόν επροκάλεσεν ο Λαφφών μίαν βραδιάν από του βήματος του Παρνασσού. Όταν εγήρασε ενθυμήθη ο Λαφφών την Κύπρον και ήλθεν εδώ δια να ιδρύση… Γεωργικήν Τράπεζαν. Ένα βράδυ είχαμε συναθροισθή όλοι μας εις το σπίτι του Γεωργίου Ρωσσίδη, όχι δια την Γεωργικήν Τράπεζαν του Λαφφών, αλλά δια την ποίησιν. Η κυρία Θεοδώρα Ρωσσίδου, το γένος Ζήνωνος Πιερίδου, εγγονή του Δημητρίου, αληθινή αρχόντισσα της παλαιάς εποχής, επανέφερεν εις τον γηρασμένον ποιητήν πυκνάς τας αναμνήσεις της νεότητάς του εις την Λάρνακα. Η Γεωργική Τράπεζα ελησμονήθη αμέσως. Και ο Λαφφών ήρχισε να τραγουδή σε θαυμασίαν δημοτικήν γλώσσαν τες παλιές ομορφιές της γενεθλίου του πόλεως. Υψηλός και ωραίος γέρων, ενόμιζε κανείς ότι εφλέγετο από τας φλόγας της πρώτης του νεότητος. Είχαν περάσει πολύ τα μεσάνυχτα, όταν ο Λαφφών μας απήγγειλε το τελευταίον του ποίημα. Ενθυμούμαι ότι εις το ποίημα αφού εφέρετο νοσταλγικά εις το παρελθόν, έκλαιεν ότι ‘τώρα όπου έγινεν η θάλασσα γιαούρτι δεν είχε κουτάλι να φάγη’. Ενθουσιάσθη μέχρι δακρύων από τα χειροκροτήματά μας και ησθάνθη κάποιαν υπερηφάνειαν όταν του είπαμεν ότι και ο Γκαίτε 84 ετών έγραψε το ωραιότερον ερωτικόν του ποίημα”.

Advertisements