wolffΟ εβραϊκής καταγωγής αγγλικανός ιεραπόστολος Joseph Wolff (1795-1862) ―είχε γεννηθεί στη Γερμανία και ο πατέρας του ήταν ραββίνος― ταξιδεύοντας για την Παλαιστίνη, στις 4 Σεπτεμβρίου 1822 σταμάτησε στη Λάρνακα όπου φιλοξενήθηκε από τον Πρόξενο της Αγγλίας στην Κύπρο, Αντώνιο Π. Βοντιτσιάνο. Από το νησί αναχώρησε γύρω στα τέλη του ιδίου μήνα.

     Σε βιβλίο του, που δημοσιεύτηκε λίγο αργότερα (Missionary Journal and Memoir, of the Rev. Joseph Wolf, Missionary to the Jews, Νew York 1824), ο ξένος ιεραπόστολος αναφέρεται σε δραστηριότητές του στην Κύπρο, ανάμεσα στις οποίες ήταν και τη διάσωση δύο ελλήνων ιερέων που είχαν καταδικαστεί, με δύο υπηρέτες τους, σε θάνατο ύστερα από χίλιους ραβδισμούς. Γράφει επίσης:

     “Δύο έλληνες πρόκριτοι  είχαν καταδικαστεί σε θάνατο πριν από την άφιξή μου. Ο ένας αποκεφαλίστηκε και η περιουσία του δημεύτηκε· ο άλλος γλύτωσε τη ζωή του φωνάζοντας ‘Ένας είναι ο Θεός και ο Μωάμεθ ο Προφήτης του’ ―έγινε αποστάτης. Τα δύο παιδιά τους, το ένα έντεκα χρονών και το άλλο δεκατεσσάρων κινδύνευαν να κρατηθούν από τους τούρκους και να μορφωθούν ως μουσουλμάνοι. Τα πήρα μαζί μου, με γραπτή συγκατάθεση των μητέρων τους, του Προξένου της Αγγλίας, και τη σύμφωνη γνώμη όλων των άλλων Προξένων και των ευρωπαίων κατοίκων του νησιού. Είναι μαζί μου τώρα στην Αλεξάνδρεια και μου δίνουν μεγάλη χαρά. Είναι παιδιά προικισμένα και σκοπεύω να τα στείλω στην Αγγλία, όπου θα σπουδάσουν και ύστερα να επιστρέψουν στο λαό τους ως χριστιανοί ιεραπόστολοι”.

     Ο πρόκριτος που είχε εκτελεστεί ήταν ο Πιεράκης Κωρέλλας και τα παιδιά που αναλάμβανε ο Wolff ήταν δικά του (κι όχι διαφορετικών πατέρων, όπως λανθασμένα γράφει ο συγγραφέας): επρόκειτο για τον εντεκάχρονο Δημήτριο και τον επτάχρονο Παύλο. Η χήρα μητέρα τους, Μαριού Καρύδη, ήταν αδελφή της Θέκλας Καρύδη, συζύγου του Προξένου Αντωνίου Π. Βοντιτσιάνου, δηλαδή συγγενικά του πρόξενου ―κάτι που επίσης δεν αναφέρεται στο απομνημόνευμα.

     Τα δύο παιδιά στάλθηκαν, πράγματι, στην Αγγλία και έκαναν λαμπρές σπουδές, όμως ακολούθησαν το δικό τους δρόμο κι όχι εκείνο που σχεδίαζε ο ευεργέτης τους: ο Δημήτριος Πιερίδης (1811-1895) αφού σπούδασε φιλολογία επέστρεψε στην Κύπρο και ασχολήθηκε με το εμπόριο και την πολιτική, ενώ παράλληλα υπήρξε και σημαντικός λόγιος της εποχής του· ο Παύλος Πιερίδης (1815-1865) σπούδασε χειρουργική στη Σκωτία και όταν γύρισε στην Κύπρο εργάστηκε ως γιατρός.   

Advertisements