[Από επίσημη έκδοση του 1940 μεταφέρονται εδώ (σε μετάφραση) στοιχεία για σημαντικές αλλαγές στο σύστημα υδροδότησης της πόλης κατά την ίδια περίοδο. (Για τις «Καμάρες» βλ. και ανάρτηση αρ. 201)].

«Η Λάρνακα υδροδοτείται από αλυσίδα πηγαδιών μήκους περίπου δύο μιλίων, η οποία δημιουργήθηκε το 1745 από τον Αμπού Μπεκίρ Πασά και δωρήθηκε από τον ίδιο για να χρησιμοποιείται από την πόλη. Βάσει των όρων της δωρεάς, η διαχείριση της υδατοπρομήθειας θα ανήκε αποκλειστικά στο τμήμα του Εβκάφ.

Η ελάχιστη καθημερινή ποσότητα κατανάλωσης υπολογίζεται σε 980.000 γαλόνια, η οποία αναλογεί κατά μέσο όρο σε 80 γαλόνια κατ’ άτομο, για κάθε μέρα, όμως κατά το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς αυτή είναι αυξημένη κατά 50%.

Από το σημείο όπου βρίσκονται τα πηγάδια και σε απόσταση έως 3,5 μίλια από τη Λάρνακα, το νερό διοχετετευόταν προς την πόλη μέσω πέτρινου υδραγωγείου, το οποίο σε  τρία πεδινά σημεία στηριζόταν σε καμάρες. Όμως, με την πάροδο του χρόνου το σύστημα υπέστη φθορές και είχε μεγάλες απώλειες νερού, προκαλώντας σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία, λόγω μολύνσεων καθ’ όλο το μήκος των εγκαταστάσεων.

Για τους λόγους αυτούς κρίθηκε ως επείγουσα η συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης, του Εβκάφ και των Δημοτικών Αρχών της Λάρνακας για την ετοιμασία, τον Ιούνιο 1938, σχεδίου αντικατάστασης του υδραγωγείου που λειτουργούσε έως τότε, με καινούργιο σύστημα σωλήνων από αμίαντο και τσιμέντο, κόστους £24.000. Το ποσό εξασφαλίστηκε με χαμηλότοκο δάνειο της Κυβέρνησης προς το Εβκάφ κατόπιν σχετικής διευθέτησης με τον Δήμο Λάρνακας, τον Απρίλιο 1939, και παραγγέλθηκαν οι σωλήνες και ο εξοπλισμός.

Το πρώτο τμήμα του έργου άρχισε τον Ιούνιο 1939 και τέλειωσε τον Μάρτιο 1940. Περιλαμβάνει την κατασκευή μεγάλης υπόγειας δεξαμενής στην αφετηρία και την αντικατάσταση του παλαιού υδραγωγείου με σωλήνες διαμέτρου 15 ιντσών, κόστους £8.200. Η τοποθέτηση των σωλήνων διανομής στη Λάρνακα και τη Σκάλα, που είναι τα δύο επόμενα στάδια του έργου, πραγματοποιείται τώρα.

Όταν ολοκληρωθεί, η Λάρνακα θα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι διαθέτει το τελειότερο σύστημα υδροδότησης από όλους τους Δήμους της Κύπρου, το οποίο θα ικανοποιεί σε ποσότητα και ποιότητα κάθε λογική ή αναμενόμενη ανάπτυξη του πληθυσμού της. Εάν υπάρξει ανάγκη μείωσης της σκληρότητας του νερού ή χλωρίωσής του, έχει ήδη ληφθεί πρόνοια για τοποθέτηση των σχετικών εγκαταστάσεων χωρίς δυσκολία».

Advertisements