«O αββάς Paolo Brunoni, υιός του ιατρού Antonio Brunoni, ειργάσθη προς ίδρυσιν της μονής Kαλογραιών. Tιτλοφορηθείς Archévéque Vicaire Apostolique d’ Alep et Legal de s.s. le Pape en Syrie, αναπτύξας μεγάλην δραστηριότητα, απελθών εις Γαλλίαν, επέτυχε την αποστολήν τεσσάρων καλογραιών του αρτισυστάτου τάγματος Emilie Vialar, ου κύριος σκοπός ήτο η μόρφωσις κορασιακής νεότητος και η νοσοκομιακή περίθαλψις των ασθενούντων. H πρώτη  Mission της Aνατολής απεβιβάσθη εις Λάρνακα του πλοίου Civita Vecchia την 4 μ.μ. της 2 Δεκ. 1844. Aι καλογραίαι Adelaide Margous, Eugenie Fages, Adelle Gross και Philomène Frague εγκατεστάθησαν εις τον πατρικόν οίκον του abbé Brunoni κατά την εις Λάρνακα είσοδον εξ Aκροπόλεως.

H σημειωθείσα επιτυχία και εις τους δύο σκοπούς υπέβαλε την ανέγερσιν καταλλήλου ιδρύματος, αποκτηθέντος δαπάνη της Association Lyonaise de propagation Foi, κατατεθέντος την 12 Μαρτίου 1846 του θεμελίου λίθου και εγκατασταθεισών των Καλογραιών εις την Μονήν κατά το 1848, δωρεά δε γάλλου αυτοκράτορος 10,000 φράγκων, κυβερνήσεως 9,000 φράγκων Αυστρίας και Ρωσίας, ανηγέρθη ναός και αίθουσα-νοσοκομείον (1853).

Από των πρώτων ημερών εγκαταστάσεως των καλογραιών, η αδελφή Philomène ανέλαβε να περιθάλπη κατ’ οίκον τους ασθενούντας και όσους προσήρχοντο εις την Μονήν, όπου παρείχετο (1845-1864) ιατρική εξέτασις δωρεάν υπό του Foblant και φάρμακα στελλόμενα υπό της Γαλλικής κυβερνήσεως. Εις το ίδρυμα προσήρχετο καθ’ εκάστην πρωΐαν πλήθος ασθενών, εξ ελώδους, οφθαλμίας, εντερικών διαταραχών, ιδία βρέφη, εξεταζόμενοι εις αίθουσαν-νοσοκομείον Καλογραιών, υπό του δρ. Foblant, μέχρι του 1864, ότε η εξέτασις εγένετο υπό αδελφής εχούσης νοσοκομειακάς γνώσεις. Βραδύτερον εγίνοντο δεκτοί, προς νοσηλείαν, αλλοδαποί, ιδία γάλλοι ναύται ή παρεπιδημούντες εις Λάρνακα, εις δωμάτιον κληθέν Γαλλικό νοσοκομείον, και εις δεύτερον τοιούτο, το Αγγλικόν, δια τους άγγλους ναύτας, ή παρεπιδημούντας τοιούτους μετά το 1878. Ούτω επί δεκαετηρίδας, ιθαγενείς και αλλοδαποί εξυπηρετήθησαν, προ παντός οι πενόμενοι δια του δρ. Foblant εικοσαετίαν, και δια πεντάδος καλογραιών έπειτα επί οκτώ δεκαετίας, μέχρι του 1922. Η ευγνωμοσύνη των πρωχών, δια τας παρασχεθείσας υπηρεσίας, εξεδηλώθη κατά την κηδείαν του Foblant και της αδελφής Philomène. Το έργον των Καλογραιών επεχορηγείτο υπό της αγγλικής κυβερνήσεως δια £50 ετησίως μέχρι του 1922.

Από του 1844 εξυπηρέτησαν τους ασθενείς πέντε αδελφαί :

1. Philomène Fagues, 5 Δεκεμβρίου 1844 – 17 Σεπτεμβρίου 1846, περιθάλψασα 6,000 ασθενών εις την Μονήν και κατ’ οίκον.

2. Emilie Maubonet, 1847-1857.

3. Cyprienne Bonnevialle, 1857-1870. Κατά το 1865 παρέσχεν αξιολόγους υπηρεσίας κατά την επιδημίαν τύφου, η οποία όμως ήτο τοιαύτη χολέρας.

4. Sophie Gambon, 3 Φεβρουαρίου 1871 – Απρίλιος 1894. Ειργάσθη επί 23 έτη περιθάλπουσα 30 τουλάχιστον ασθενείς καθ’ εκάστην, ήτοι 200,000 τουλάχιστον εν συνόλω. Εις μνήμην αυτής, κληθείσης ‘St. Vincent de Paul’ της Λάρνακος, εστήθη σιδηρά κρήνη παρά την πλατείαν ‘λουλουδιές’, όπου το τηλεγραφείον, μετατεθείσαν ύστερον προ της Μονής.

5. Scholastique Sobraillet, 17 Αυγούστου 1894 – 24 Ιουλίου 1924″.

[Από το βιβλίο του Ν.Γ. Kυριαζή, Kοινωνική δράσις της πόλεως Σκάλα-Λάρνακα (1947)].

[Φωτογραφίες : Το κτήριο της Μονής από την πλευρά της οδού Καλογραιών (δεκαετία 1920) / Η εσωτερική αυλή (περίπου 1950) / Το παρεκκλήσι (Παραχώρηση : Λούης Περεντός)]

[Βλ. και ανάρτηση αρ. 74].

Advertisements