Δύο φίλοι, νέα παιδιά, εν έτει 1918, ο Σάββας Ι. Σαββίδης και ο Νικόλας Tρεππίδης απαθανατίζουν τη φιλία τους στο γνωστό φωτογραφείο Glaszner, της Λάρνακας.

Όμως ο πρώτος, ως νέος δάσκαλος, απόφοιτος του περίφημου για την εποχή του Παγκύπριου Ιεροδιδασκαλείου Λάρνακας, έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται για τις σπουδές του και δεν αφήνει την ευκαιρία να το δηλώσει με κάθε τρόπο : με το επιτηδευμένο ντύσιμό του, με το ανοικτό έντυπο στα γόνατα, με τη σχολαστική διατύπωση της αφιέρωσης («δέξου την εικονικήν μου ύπαρξι»), αλλά και με υπενθύμιση της πρόσφατης ιδιότητάς του, αμέσως μετά το όνομά του.

[Από το οικογενειακό φωτογραφικό αρχείο Έλλης Τρεππίδου Χριστοφόρου]

Advertisements