Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και τις πρώτες του 20ού στη Λάρνακα διασκέδαση πρόσφεραν περαστικοί καλλιτέχνες, σκόρπιες αναφορές στους οποίους συναντούμε σε τοπικές εφημερίδες της εποχής. Ήταν άσημοι βιοπαλαιστές των οποίων διασώζονται μόνο τα ονόματα, αφού οι περιορισμένες ικανότητές τους δεν άφηναν περιθώρια για να διαπρέψουν σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας ή της Ευρώπης. Στις ειδήσεις των εφημερίδων συναντούμε σύντομες αναφορές στο «εγγαστρίμυθο Λάμπο», τον «ταχυδακτυλουργό κ. Δεδέστιχα» ή τον «Μαριδάκη με τα ανδρείκελά του».

Ο Δημοσθένης Μαριδάκης ―»ο κορυφαίος των ανδρεικέλων καλλιτεχνών»― στάθηκε λίγο πιο τυχερός. Γνωρίστηκε με τον Χριστόδουλο Ηλία Κουππά (1845-1918), γνωστό δημοσιογράφο και εκδότη της σκαλιώτικης εφημερίδας Ένωσις και φεύγοντας από τη Λάρνακα, το 1896, άφησε περισσότερα τεκμήρια του περάσματός του : σε χειρόγραφο τετράδιο στιχουργημάτων του Χρ. Κουππά διασώζεται φωτογραφία του Μαριδάκη (απόκομμα δημοσιεύματος σε εφημερίδα) καθώς και αντίγραφο στίχων του Κουππά, τους οποίους είχε γράψει σε λεύκωμα του Μαριδάκη όταν εκείνος έφευγε («επί τη απελεύσει αυτού»).

Ο Μαριδάκης φαίνεται ότι επισκεπτόταν συχνά στην Κύπρο και τους φίλους του στη Λάρνακα, δίνοντας παραστάσεις ανδρεικέλων [κουκλοθέατρο;] και ταχυδακτυλουργίας. Σε άλλη εφημερίδα, του 1900, διαβάζουμε :

«Αμίμητος ο Μαριδάκης με τα ανδρείκελά του. Εξόχως απολαυστική ήτο η προ ημερών χάριν παίδων απογευματινή παράστασίς του με τα ατελεύτητα γέλοια και τας ωραίας εκπλήξεις της αθώας ηλικίας».

Ακολουθούν οι στίχοι του Χρ. Κουππά :

Τω φιλτάτω μοι φίλω κ. Δημ. Μαριδάκη

επί τη απελεύσει αυτού

Να γράψω θέλεις φίλε μου στίχους στο λεύκωμά Σου

αλλά μοι είνε δύσκολον δια να στιχουργήσω

να αναφέρω επαρκώς τα προτερήματά Σου

της Σης καρδίας τας χορδάς δια να συγκινήσω.

 

Φίλος είσαι ειλικρινής με ευγενείς τους τρόπους

και Καλλιτέχνης άριστος, σπανίας ευγλωττίας

εφ’ ω τυγχάνεις προσφιλής εις όλους τους ανθρώπους

μύστης δε έκτακτος, δεινός, ταχυδακτυλουργίας.

 

Είμαι καγώ Δημόσθενες! είς εκ των θαυμαστών Σου

αγάπην τρέφω δια Σε, συμπάθειαν μεγάλην

δι’ ο, στην τάξιν έχε με των φίλων των πιστών Σου

Και ήδη αποχαιρετών Σ’ ανοίγω την αγκάλην.

 

Προσφέρων Σοι τον ασπασμόν

με της φιλίας σεβασμόν

Φωνών Σοι πολλά Χαίρε!

Φίλε, πιστέ Εταίρε! 

Λάρνακι Ιούνιος 1896   Χ.Η. Κουππάς

Advertisements