Από το 1906 και σχεδόν για δύο δεκαετίες γίνονταν συνεχείς προσπάθειες για να αποκτήσει η πόλη μόνιμη μονάδα παροχής ηλεκτρισμού. [Βλ. και ανάρτηση αρ. 83 : “Ηλεκτροφωτισμός Λάρνακας ―Τα πρώτα δύσκολα χρόνια”]. Τούτο έγινε πλήρως κατορθωτό μόλις στις αρχές του 1922, όπως μας πληροφορεί εφημερίδα της εποχής :

“Η πόλις μας ηλεκτροφωτίζεται ήδη από της 6 μ.μ. μέχρι του μεσονυκτίου καθ’ εκάστην εσπέραν. Ανάπτουν εις τας οδούς 300 λαμπτήρες, θα προστεθούν δε ακόμη 80 τοιούτοι.

Η ηλεκτρική εγκατάστασις εστοίχισε μέχρι σήμερον εις τον Δήμον 5000 λίρας. Εκ του ποσού τούτου αι 3000 λίραι εκαλύφθησαν δια δανείου, αι δε 2000 εκ των προσόδων του Δήμου. Εκ των 3000 λιρών του δανείου επληρώθησαν ήδη 300, ώστε το χρέος του Δήμου δια την ηλεκτρικήν εγκατάστασιν ανέρχεται μόνον εις 2700 λίρας.

Το Δημοτικόν Συμβούλιον ηγόρασεν εξ Ευρώπης μηχανήματα και εργαλεία 200 λιρών δι’ εγκατάστασιν και λειτουργίαν μηχανουργείου, εν τω οποίω πλην των επιδιορθώσεων του Δήμου, θα εκτελώνται και εξωτερικαί εργασίαι. Το μηχανουργείον θα διευθύνη ο μηχανικός-ηλεκτρολόγος του Δήμου κ. Lang, διπλωματούχος του πολυτεχνείου της Βιέννης”.


Αναμνηστική φωτογραφία μπροστά στην πρώτη μηχανή παραγωγής ηλεκτρισμού του Δήμου Λάρνακας (τέλη 1925-αρχές1926).

Από Αριστερά : (2ος) Carl Lang, υπεύθυνος μηχανικός — (3ος) Henry B. Popham, Διοικητής Λάρνακας — (4ος) Δημητρός Ν. Δημητρίου, Δήμαρχος Λάρνακας

[Παραχώρηση φωτογραφίας : Λούης Περεντός}

Advertisements