You are currently browsing the category archive for the ‘Τύπος’ category.

Σε προηγούμενη ανάρτηση [αρ. 317] αναφέρθηκε ότι κατά την πρώτη πενηνταετία από την εγκαθίδρυση τυπογραφίας στην Κύπρο εκδόθηκαν στη Λάρνακα, εκτός των εφημερίδων, και οκτώ περιοδικά. Κάποια από αυτά ήταν ιδιαιτέρως σημαντικά.

Ακολουθεί σύντομη καταγραφή τους :

Ευτέρπη (1881-1882). Διευθυντής : Θεόδουλος Φ. Κωνσταντινίδης. Η έκδοση συνοδευόταν (αραιά) από έμμετρο παράρτημα με τίτλο Ο Κεραυνός.

Κόσμος (1909-1911). Φιλολογικό περιοδικό. Εκδότης : Ιερώνυμος Μ. Βαρλαάμ.

Αυγή (1909-1910). Διευθυντής : Κ. Γ. Ελευθεριάδης.

Εκκλησιαστικός Κήρυξ (1911-1918). Εκκλησιαστικό περιοδικό. Υπεύθυνος : Μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Μεταξάκης.

Κύπρος (1911). Λαογραφικό περιοδικό. Εκδότης : Ιωάννης Χατζηιωάννου.

Αρμονία (1913-1914). Εκδότης Κωνσταντίνος Δ. Χριστοφίδης.

Μούσα (1917). Εκδότης : Ομάδα νέων.

Κυπριακά Χρονικά (1923-1937). Αρχικά εκδιδόταν από ομάδα και για πολλά χρόνια κατόπιν από τον γιατρό Νεοκλή Γ. Κυριαζή. Ήταν το πρώτο και ένα από τα σημαντικότερα επιστημονικά περιοδικά της Κύπρου.

Advertisements

Η Λάρνακα κατά την πρώτη πενηνταετία από την εγκαθίδρυση τυπογραφίας στην Κύπρο (1878-1930) παρουσίαζε αξιοσημείωτη δραστηριότητα στον τομέα έκδοσης εφημερίδων και περιοδικών, συχνά πολύ σημαντικών και παγκύπριας κυκλοφορίας. Αυτή την περίοδο κυκλοφόρησαν τουλάχιστον δεκαπέντε ελληνικές εφημερίδες και οκτώ περιοδικά.

Εκτός από την πρωτοπόρο εφημερίδα Κύπρος/Cyprus του Θ. Φ. Κωνσταντινίδη, ιδιαιτέρως σεβαστές υπήρξαν οι μακροβιότερες εφημερίδες της πόλης ― Ένωσις (33 χρόνια έκδοσης) και Νέον Έθνος (41 χρόνια έκδοσης).

Ακολουθεί χρονολογική καταγραφή των σκαλιώτικων ελληνικών εφημερίδων της περιόδου :

Κύπρος / Cyprus (1878-1879[;]). Δίγλωσση (Ελληνικά/Αγγλικά). Διευθυντής-συντάκτης : Θεόδουλος Φ. Κωνσταντινίδης. [1879-1882 συνέχισε με ξένο διευθυντή]. Η πρώτη κυπριακή εφημερίδα.

Νέον Κίτιον (1879-1884). Διευθυντής-συντάκτης : Θεόδουλος Φ. Κωνσταντινίδης.

Λύρα (1881-1882). Έμμετρη. (Κυκλοφορούσε ως παράρτημα της εφημ. Στασίνος). Διευθυντής-συντάκτης : Θεμιστοκλής Θεοχαρίδης.

Στασίνος (1882-1884) / Στασίνος ή Φωνή της Κύπρου (1884-1887). Διευθυντής-συντάκτης : Θεμιστοκλής Θεοχαρίδης. [Ως παράρτημα της ίδιας εφημερίδας, κυκλοφόρησε για λίγο και η έμμετρη εφημερίδα Λύρα (1881-1882)].

Χωρκάτης (1884-1885). Σατιρική έμμετρη εφημερίδα στο κυπριακό ιδίωμα. Διευθυντής-συντάκτης : Χριστόδουλος Η. Κουππάς.

Ένωσις (1885-1918). Διευθυντής-συντάκτης : Χριστόδουλος Η. Κουππάς / 1918-1924 : Διευθυντής Α. Κ. Μακρίδης.

Κύπρος (1888-1890). Διευθυντής-Συντάκτης : Γεώργιος Σιακαλλής.

Έθνος (1891-1893). Εκδότης Σπύρος Γρύσπης.

Νέον Έθνος (1893-1934). Διευθυντής-συντάκτης : Κλεόβουλος Ν. Μεσολογγίτης.

Διάπλασις (1901-1902). Διευθυντής-συντάκτης : Νικόλαος Δ. Φραγκούδης.

Εφημερίς του Λαού περίοδος Α΄ (1906-1908) / περίοδος Β΄ (1908-1909). Εκδότες-διευθυντές : Ευάγγελος Χατζηιωάννου, Μιχαήλ Γ. Νικολαΐδης / περίοδος Γ΄ (1910-1914).

Ο Ανάποδος (Δεκ. 1912-Φεβρ. 1913). Έμμετρη. Διευθυντής-συντάκτης : Νίκος Θ. Αντωνιάδης.

Ηχώ της Κύπρου (1913-1919). Διευθυντής-συντάκτης : Μελής Π. Νικολαΐδης.

Αρμονία (1915-1920). Διευθυντής-συντάκτης : Κωνσταντίνος Δ. Χριστοφίδης.

Ισότης (1926-1930). Υπεύθυνος : Μιχαήλ Σαλισβουρής.

[Στις 25 Νοεμβρίου 1925 ο Μουσταφά Κεμάλ απαγόρευσε στους Τούρκους της Τουρκίας να φορούν φέσι. Παρ’ όλα αυτά στην Κύπρο, και ύστερα από σχεδόν μισό αιώνα “φωτισμένης” αγγλικής διοίκησης, το φέσι εξακολουθούσε να αποτελεί απαραίτητο εξάρτημα της στολής των αστυνομικών, (μία πρακτική που ίσως εξυπηρετούσε και ευρύτερους αγγλικούς πολιτικούς σκοπούς).

PolicemanΓια τον λόγο αυτό κατά καιρούς έβλεπαν το φως της δημοσιότητας άρθρα και κείμενα για την κατάργησή του φεσιού, όπως το ακόλουθο, δημοσιευμένο στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας της Ισότης, της Λάρνακας, τον Ιανουάριο 1926].

“Δίκαια παράπονα ακούομεν καθημερινώς από τους αστυνομικούς δια την μη αντικατάστασιν του καλύμματός των.

Δεν βλέπομεν κανένα λόγον αναγκάζοντα τον έντιμον Αρχιαστυνόμον να εμμένει εις την προς τους αστυνομικούς αρνητικήν απάντησίν του γενομένην πριν της καταργήσεως του φεσιού υπό του Κεμάλ.

Μήπως θέλει να καθιερώσει το φέσι ως ιδιαίτερον κάλυμμα της κυπριακής αστυνομικής δυνάμεως;―

Το φέσι απεδείχθη ακατάλληλον και ιδίως κατά τους θερινούς μήνας.

Δεν νομίζει ο έντιμος Αρχιαστυνόμος ότι φαίνεται αναχρονιστική η φεσοφορία της αστυνομίας μας την στιγμήν που αύτη τιμωρείται και δια τουφεκισμού εν Τουρκία;”

Lamplighter“Παρετηρήθη υπό πολλών ότι ο υπάλληλος της Δημαρχίας βιάζεται πολύ εις την αφήν των εν ταις πόλεσιν ημών φανών αρχίζων αυτήν από της 5ης μεταμεσημβρινής ώρας, διο ούτοι σβέννονται από της 11ης. Αγνοούντες την αιτίαν δι’ ην το μέτρον τούτο λαμβάνεται υπό της Δημαρχίας παρακαλούμεν αυτήν όπως αλλάξη την ώραν, δηλονότι να διατάξη να ανάπτωνται οι φανοί βραδύτερον, ίνα και βραδύτερον διατηρώνται οπότε οι διαβάται έχουν ανάγκην φωτός.

Εάν κάμνη τούτο διότι οι υπάλληλοι είναι ολίγοι ας παραλάβη και άλλους, εάν δε πάλιν ίνα γίνη οικονομία πετρελαίου, όπερ τώρα υπερετιμήθη, μάτην γίνεται τούτο διότι η κατανάλωσις είναι αυτή, της αναλόγου ούσης ευθείας όσω ενωρίτερον ανάπτονται, τόσον ενωρίτερον σβέννονται”.

Από την εφημερίδα της Λάρνακας Ένωσις, 13/25 Νοεμβρίου 1887.

[Στο σχέδιο  ―της ίδιας εποχής― παρουσιάζεται η διαδικασία ανάμματος των φαναριών]

Το περιοδικό Ο Κύκλος, “διμηνιαία έκδοση τέχνης και προβληματισμού” εκδιδόταν στη Λάρνακα από τον Ιανουάριο 1980 έως τον Αύγουστο 1986. Υπεύθυνος έκδοσης ήταν ο Φοίβος Σταυρίδης με τη συμβολή πνευματικής ομάδας αποτελούμενης από τους Στέφανο Ζυμπουλάκη, Κώστα Κατσώνη, Τρύφωνα Παπαχριστοφόρου, ΧριστόφοροΠαπαχρυσοστόμου, και Λούη Περεντό. Στενοί συνεργάτες ήταν επίσης ο ποιητής και φιλόλογος Θεοδόσης Νικολάου και ο πεζογράφος και ζωγράφος Νίκος Νικολάου.

Το περιοδικό πραγματοποίησε εκτενή αφιερώματα σε συγγραφείς (Παντελής Μηχανικός, Νίκος Νικολαΐδης, Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης), στο ζωγράφο Γ. Πολ Γεωργίου, στη σχέση Κ. Καβάφη και Κύπρου, κ.ά. Επίσης δημοσίεψε δυσεύρετα κείμενα ξένων για την Κύπρο και μελετήματα για την κυπριακή τέχνη και λογοτεχνία. Στους συνεργάτες του περιλαμβάνονταν σημαντικοί μελετητές από την Κύπρο και την Ελλάδα.

Ακολουθούν τέσσερα ενδεικτικά δείγματα εξωφύλλων του περιοδικού.

Kyklos1

Χειρογράφηση τίτλων: Θεοδόσης Νικολάου. Πορτραίτο Π. Μηχανικού, αγνώστου ζωγράφου.

Kyklos2

Χειρογράφηση τίτλων: Θεοδόσης Νικολάου. Σχέδιο: Χριστόφορος Σάββα.

Kyklos3

Χειρογράφηση τίτλων: Θεοδόσης Νικολάου. Σχέδιο καθρέφτη: Νίκος Νικολάου.

Kyklos4

Χειρογράφηση τίτλων: Θεοδόσης Νικολάου. Πορτραίτο Γ.Φ. Πιερίδη: Ανδρέας Χαραλάμπους.

Την Πέμπτη, 29 Αυγούστου 1878 κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας Κύπρος / Cyprus, του λαρνακέα δημοσιογράφου και εκπαιδευτικού Θεόδουλου Φ. Κωνσταντινίδη. Τυπωνόταν στη Λάρνακα, στο πρώτο τυπογραφείο που υπήρχε στην Κύπρο (με διεύθυνση: Γραφείον και Τυπογραφείον, οδός Τυπογραφείου). [Για τον Θ.Φ. Κωνσταντινίδη βλ. και κείμενο αρ 20].

Η εφημερίδα ήταν τετρασέλιδη (δύο σελίδες στα ελληνικά και δύο στα αγγλικά) και οι δυσκολίες που οι νέοι άγγλοι “αυθέντες” του τόπου είχαν επιβάλει στον Κωνσταντινίδη για να του επιτρέψουν να την εκδώσει έμελλε να του προκαλέσουν πολλά προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά άρχιζε το πρώτο άρθρο του με τα ακόλουθα:

ΤΟΙΣ ΟΜΟΓΕΝΕΣΙ ΜΟΥ

“Η πρώτη εν Κύπρω εκδιδομένη εφημερίς επέπρωτο να ίδη το φως, ότε τα τέκνα της πλουσιωτάτης ταύτης νήσου πρώτην φοράν μετά τον Ευαγόραν δύνανται ν’ αναπνεύσωσιν ελευθέρως. Επέπρωτο να αναπετασθή η αγγλική σημαία, σημαία λαμπρά, έμβλημα έχουσα τον πολιτισμόν και την πρόοδον, και να παρακολουθήση ταύτην η έκδοσις του προαγγελθέντος φύλλου μου, όπερ ό,τι καλόν, ό,τι εκπολιτιστικόν, ό,τι μέγα θα διδάσκη νυν τοις Αναγνώσταις του ελευθέρως.

     Ο τύπος τότε μόνον καθίσταται μοχλός και ελατήριον πολιτισμού, ότε ό,τι χαμερπές, ό,τι δούλον, ό,τι τυραννικόν, ό,τι στάσιμον, πάντα ταύτα τα φάσματα δεν φοβείται, αλλ’ εκπέμπων κατ’ αυτών ως εύστοχον βολήν την χρυσοφαή της αληθείας ακτίνα, ου μόνον αποδιώκει και διαλύει, αλλά και καθίστησιν αυτά αποτρόπαια και ειδεχθή παντί έχοντι καρδίαν και αισθανομένω ότι έστι φως εν τω κόσμω. Υπό αρίστους όθεν οιωνούς άρχομαι της δημοσιεύσεως του πρώτου της Κύπρου φύλλου. Τον δημοσιολογικόν κάλαμόν μου θα οδηγή αεί ελληνική καρδία…”

     Δίδονται πιο κάτω οι δύο σελίδες του ελληνικού τμήματος της εφημερίδας.  

kypros1

kypros2

peirasmosΗ “σατυρική γελοιογραφική εφημερίς” της Λεμεσού Πειρασμός (1921-1922, 1924-1925) ―με διευθυντή τον Γιώργο Ν. Ζήνωνος, αρχισυντάκτη τον Εύσκιο Πεύκη (ψευδώνυμο του Ευέλθοντα Γ. Πιτσιλλίδη), και γελοιογράφους τον Γιώργο Α. Φασουλιώτη και τον Βίκτωρα Ν. Ιωαννίδη― κατά την πρώτη περίοδο της έκδοσής της τυπωνόταν στο Τυπογραφείο Χειμωνίδη στη Λάρνακα. Αντικείμενο της σάτιράς της (σκιτσογραφικής και στιχουργικής) συχνά ήταν και προσωπικότητες της Λάρνακας. Κάποια δείγματα παρουσιάζονται εδώ. 

 

zannetos19222Ο δήμαρχος Λάρνακας  Φίλιος Ζαννέτος (Σχέδιο Γ.Α. Φασουλιώτη)


peir1peir2Δημητρός Ν. Δημητρίου, ο «Μάτσας» (σχέδιο Β.Ν. Ιωαννίδη)


anapodos1922Νίκος Θ. Αντωνιάδης, ο «Ανάποδος» (σχέδιο Γ.Α. Φασουλιώτη)

kouppaschrys1898

Έως και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα οι «διανομείς» ορισμένων κυπριακών εφημερίδων με την ευκαιρία γιορτών διένειμαν στους συνδρομητές και πελάτες τους ευχετήρια φυλλάδια με την προσδοκία κάποιου φιλοδωρήματος. Γνωστή είναι η συνεργασία του Βασίλη Μιχαηλίδη με τρεις εφημερίδες της Λεμεσού (Αλήθεια, Κήρυξ, Σάλπιγξ). Εδώ όμως πρόκειται για τη σκαλιώτικη εφημερίδα Ένωσις, του Χριστόδουλου Κουππά, και κάτω από τον μη επονομαζόμενο «Διανομέα» κρύβεται ο ίδιος ο διευθυντής και εκδότης της εφημερίδας. Εξάλλου το τελευταίο δίστιχο του φυλλαδίου είχε χρησιμοποιηθεί και στην πρόποση της προηγούμενης βραδιάς (βλ. σχετική ανάρτηση αμέσως προηγουμένως).

kouppasproposis1897

                                  Πρόποσις Χρ. Κουππά

                         κατά το γεύμα της 31 Δεκεμβρίου 1897

                                  εν τη Εμπορική Λέσχη

 

                    Ομογενείς! Σας χαιρετώ με πάλλουσαν καρδίαν,

                    Και απευθύνω προς Υμάς ευχήν θερμήν, μυχίαν

                    Όλοι να ζήσετ’ ευτυχείς, κι όσα επιποθείτε

                    Στο Νέον Έτος εύχομαι να τα αξιωθείτε.

 

                    Ήτο πικρόν το παρελθόν, ω αδελφοί, στο Έθνος

                    Τηρείται μέχρι σήμερον εις την καρδιάν το πένθος

                    Και η Πατρίς μέχρι του νου εκ των πληγών σφαδάζει

                    Των δε Ελλήνων η καρδιά εισέτι αιμοστάζει.

                    Ενθέρμως λοιπόν εύχομαι ταχέως ν’ ανακύψει,

                    Να δοξασθεί, την συμφοράν στ’ ανάθεμα να ρίψει.

                    Να αναλάμψει η χαρά στο γένος των Ελλήνων

                    Να επανέλθει η εύκλεια των χρόνων μας εκείνων.

                    Άρα, υπέρ του Έθνους μας την πρόποσιν προτείνω

                    Στην θέλησιν του Ποιητού την τύχην του αφήνω.

                    Το Έθνος μας προώρισται, ω αδελφοί, να ζήσει

                    Ούτω το θέλει ο Θεός, και θα ευδαιμονήσει.

 

[Εκφράζοντας τη μεγάλη απογοήτευση του κυπριακού λαού από την ήττα κατά τον πόλεμο του 1897, στον οποίο πολέμησαν ως εθελοντές και πολλοί κύπριοι, ο Χριστόδουλος Κουππάς, εκδότης και διευθυντής της σκαλιώτικης εφημερίδας Ένωσις, διαβάζει την έμμετρη πρόποσή του την τελευταία μέρα της ίδιας χρονιάς. Όπως είναι είναι αναμενόμενο σχεδόν αποκλειστικό αντικείμενο των ευχών του είναι η ανόρθωση του γένους. Η Εμπορική Λέσχη ήταν ένα από τα μακρόβια ιστορικά σωματεία της πόλης].

konstantinides

Η τυπογραφία στη Kύπρο ξεκίνησε από τη Λάρνακα το 1878 με τον συμπολίτη μας Θεόδουλο Φ. Kωνσταντινίδη, ο οποίος έφερε από την Aλεξάνδρεια το πρώτο τυπογραφείο και εξέδωσε εδώ την πρώτη κυπριακή εφημερίδα, τη δίγλωσση Kύπρος/Cyprus.

     O Kωνσταντινίδης, γιος Λαρνακέα εθελοντή της Eλληνικής Eπανάστασης, εγκατέλειψε επιτυχημένη εκπαιδευτική σταδιοδρομία στην Aίγυπτο για να έλθει στην πατρίδα του και να διαπαιδαγωγήσει με την πέννα του τους καταπιεσμένους από τον τουρκικό ζυγό συμπατριώτες του. Έως ότου όμως φέρει το τυπογραφείο  έγινε αλλαγή αυθέντη στην Kύπρο και η νέα κυβέρνηση, των Άγγλων αυτή τη φορά, απεδείχθη δύσπιστη, σχεδόν εχθρική στις προσπάθειές του και ίσως καθόλου καλύτερη από εκείνη των Tούρκων. Για να του επιτρέψουν να κυκλοφορήσει την εφημερίδα του επέβαλαν να την μοιράζεται με ένα Άγγλο και δημιουργήθηκε τότε ένα παράδοξο φαινόμενο, μοναδικό ίσως στα παγκόσμια δημοσιογραφικά χρονικά: H τετρασέλιδη Kύπρος/Cyprus κυκλοφορούσε με δύο σελίδες στα ελληνικά και δύο στα αγγλικά. H ύλη του κάθε τμήματος ήταν ανεξάρτητη η μιά από την άλλη, δηλαδή δεν είχε το ίδιο περιεχόμενο στις δύο γλώσσες. Kαι όχι μόνο αυτό. O Kωνσταντινίδης δεν μιλούσε αγγλικά και ο συνέταιρός του Palmer δεν γνώριζε ελληνικά! Έτσι δεν ήταν ασύνηθες το ένα τμήμα να πολεμά το άλλο! Όπως μπορεί κανείς να φανταστεί αυτή η κατάσταση δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστεί για πολύ και τελικά ο μαχητικός Kωνσταντινίδης υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την εφημερίδα και το τυπογραφείο του. Συνέχισε όμως με άλλη εφημερίδα, το Nέον Kίτιον καθώς και με άλλο συγγραφικό έργο.

     O Θεόδουλος Φ. Kωνσταντινίδης, εκτός από πατέρας της κυπριακής δημοσιογραφίας ήταν, στην εποχή του, επιτυχημένος θεατρικός συγγραφέας, ασχολήθηκε δε επίσης με την πεζογραφία και τη σατιρική ποίηση. Tο ιστορικό δράμα του O Kουτσούκ Mεχεμέτ ή το 1821 εν Kύπρω ήταν πολύ δημοφιλές έως τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας.

     Tη γενική δημιουργική δραστηριότητα του Kωνσταντινίδη, πολλά χρόνια αργότερα, ο Nεοκλής Γ. Kυριαζής χαρακτήριζε με τα ακόλουθα λόγια:

     “Φαίνεται ότι ο Θ. Kωνσταντινίδης κατείχεν εις μέγαν βαθμόν το δαιμόνιον της μανίας εκδόσεως εφημερίδων του νεωτέρου έλληνος, διότι εκτός των δύο μνημονευθέντων φύλλων εξέδιδε και περιοδικόν τι Eυτέρπην μετά παραρτήματος σατιρικού δια τινας εβδομάδας, τον Kεραυνόν, έμμετρον ως και το δράμα Kουτσούκ Mεχμέτ. Nομίζομεν ότι έχομεν καθήκον να αναφέρωμεν ενταύθα και την πρώτην δια του τύπου αντέγκλησιν δύο συναδέλφων, του Θ. Kωνσταντινίδου δια του Kεραυνού σατιρίζοντος τον Στασίνον (1881) του Θεμ. Θεοχαρίδου, τον μετέπειτα Φωνήν της Kύπρου, όστις και ημύνετο δια της εκδόσεως εν Λάρνακι πάλιν της Λύρας δια τινας εβδομάδας, ης αναφέρομεν, από μνήμης παλαιμάχου Λαρνακέως, στίχους τινάς:

            Tην κυράτσαν την Eυτέρπην την κακόμουρην ιδέ την

            με τον Kεραυνόν τον γυιόν της

                  κι άνδρα τον Kουτσούκ Mεχμέτη

            Aπό ράκη κλοπιμαία με τον σάκκον της γεμάτον

            όποθεν περνά σκορπίζει την οσμήν των αποπ…

            Δότε εις την γυφτομάναν, δότε ό,τι σας ζητήσει

            ειδεμή, θεός φυλάξοι, όνους θα σας ζωγραφίσει.

     O ακριβής χρόνος της εκδόσεως της Eυτέρπης, του Kεραυνού και της Λύρας δεν κατωρθώθη να εξακριβωθεί δια των ημετέρων ενεργειών, πάντως όμως θα είναι ούτος περίπου κατά το 1881, αφ’ ου ο Kεραυνός ήλθεν εις αντεγκλήσεις προς τον τότε εκδιδόμενον «Στασίνον».

     (O Θεμιστοκλής Θεοχαρίδης, στον οποίο αναφέρεται ο Kυριαζής, εκδότης αντίπαλης εφημερίδας «Στασίνος» στη Λάρνακα, με δικό της σατιρικό παράρτημα τη «Λύρα», ήταν επίσης ενδιαφέρων ποιητής και πεζογράφος. Tόσο ο Kωνσταντινίδης όσο και ο Θεοχαρίδης είχαν ξεκινήσει τη σταδιοδρομία τους ως εκπαιδευτικοί. O Θεοχαρίδης πέθανε σχετικά νέος, το 1886).

     Eνδιαφέρον παρουσιάζει, νομίζω, και το ακόλουθο δημοσίευμα με πληροφορίες από παράσταση επί σκηνής ενός άλλου σατιρικού έργου του Kωνσταντινίδη, του οποίου όμως, από όσο γνωρίζω, δεν διασώθηκε το κείμενο. Tον Σεπτέμβριο του 1883 στην εφημερίδα Nέον Kίτιον δημοσιευόταν η ακόλουθη είδηση-κριτική, προφανώς γραμμένη από τον ίδιο τον Kωνσταντινίδη: 

     “Tο δράμα του Σχιλλέρου H ραδιουργία και έρως επέτυχε πληρέστατα· επίσης δε και η δίπρακτος κωμωδία του Kεραυνού ‘H κουδέλλα’. Φίλοι νέοι εκ της πόλεως ημών υπεκρίθησαν διάφορα πρόσωπα, τα οποία ωμίλουν αγγλιστί και εν τη κυπριακή διαλέκτω· φαίνεται δε, ότι και η επιτυχία της κωμωδίας υπήρξεν επιτυχεστάτη, διότι εκτός των ζωηρών χειροκροτήσεων, ας προυκάλεσεν ο Iνταλαλής, η επί σκηνής εμφάνισις της κουδέλλας και αι τόσαι άλλαι εν τη κωμωδία παρεξηγήσεις, αι επισυμβαίνουσαι ως εκ της βαβυλωνίας των γλωσσών και της αμαθείας του διερμηνέως, δύο διερμηνείς μεταξύ του ακροατηρίου ευρισκόμενοι και ομοιάζοντες τω σατιριζομένω, τοσούτον εσκανδαλίσθησαν ώστε αφήκαν σφυριγμόν, προκαλέσαντα διαμαρτυρήσεις εκ μέρους των συμπολιτών ημών και επισωρεύσαντα ύβρεις επί των νομισάντων, εν τη παχυλή αυτών αμαθεία, ότι ηδύναντο να προσβάλωσι την κωμωδίαν και να φανώσιν ούτως αρεστοί τοις προϊσταμένοις των. Aληθώς και οι δύο ούτοι διερμηνείς εισί τοσούτον αμαθείς και άξιοι της τύχης του διερμηνέως της ‘Kουδέλλας’, ώστε είμεθα πολύ ευχαριστημένοι, διότι κατοπτρισθέντες εν τη κωμωδία ημών ανεσκίρτησαν ιδόντες γυμνήν την ελεεινότητά των. Eάν οι διερμηνείς ούτοι δεν εσφύριζον, η ‘Κουδέλλα’ ήν βέβαιον, ότι ήθελε θεωρηθεί και υφ’ ημών αυτών ως έργον μη έχον αξίαν· αι ευμενείς κρίσεις των συμπολιτών ημών και αι του ελληνικού τύπου Aθηνών, Kωνσταντινουπόλεως και Σμύρνης δεν θα ήσαν αρκεταί, όπως εξασφαλίσωσιν αυτή λαμπρόν ίσως μέλλον. Πολλάκις είς σφυριγμός ή αποδοκιμασία εκ μέρους των σατιριζομένων συντελούσι περισσότερον εις την επιτυχίαν των κωμωδιών ή αι ζωηρότεραι χειροκροτήσεις. Eυχαριστούμεν λοιπόν κατά καθήκον και τους συμπολίτας ημών, δια τα εύγε, τας χειροκροτήσεις και την επιδοκιμασίαν των, και τους δύο αμαθείς διερμηνείς, οίτινες επεβεβαίωσαν δια της διαγωγής των, ότι το ασθενές τούτο του καλάμου ημών δοκίμιον είναι άξιον να λαμβάνει θέσιν μεταξύ των κωμωδιών των προγραμμάτων παντός Eλληνικού θιάσου”.

     O δημοσίευμα δίνει με παραστατικό τρόπο την ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκείνο τον καιρό κατά τη διάρκεια θεατρικών παραστάσεων, με την αφέλεια και της υπερβολές μιας εποχής που οπωσδήποτε έχει περάσει χωρίς επιστροφή.

 

Δεκέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031